Musica de fondo

29 julio 2010

QUEDA UNA SEMANA

Ya queda menos de una semana. A estas alturas hay una parte de los deberes hechos, otra que se tendrá que hacer en esta semana, y una última que ya no será hecha nunca.

En esta última se encuentra el que finalmente no me he vacunado para nada. Total, había que empezar un mes antes, y como las preparaciones se hicieron por la vía de urgencia ya no merecía la pena. Pero como soy un Kamikaze (al menos eso me decía una amiga), ni siquiera me marcho preocupado. Total, un buen repelente de mosquitos unido a que espero que no les guste demasiado mi sangre y ya está.

Entre lo que tengo que hacer estos días está aprender a hacer un álbum de fotos para poder ir colgando las que haga. Ni siquiera sé si tendré tiempo de hacer muchas, o de colgarlas, pero caso de que sea que sí, todavía no sé si tengo un cable para poder pasarlas (en cuanto acabe de escribir esto me pongo a buscarlo). Por otra parte, tengo que aprender a colgar documentos Word o PDF, porque quería añadir aquí el trabajo que hicimos en Educación Comparada sobre el sistema educativo peruano, o el P.I.P, y de momento no consigo hacerlo. También tendré que hacer una lista de las cosas que tengo que llevar, pero eso puede esperar al último día, que me encanta improvisar. Por no saber, no sé ni donde dormiré, porque de la agencia lo único que me han confirmado es que me vendrán a recoger el día que llegue y me irán a llevar el día que me marche.

La preocupación más importante es si me veré afectado por el mal de altura (con lo bien que hubiese estado en Guatemala, con temperaturas agradables y a nivel del mar). Si no consigues aclimatarte bien rápidamente, puedes pasar una semana o diez días con dolores de cabeza, y eso sí que sería un verdadero problema. Aunque al parecer, con algún remedio local se consigue superar (léase masticar hojas de coca o beber infusiones también de coca). Así que igual vuelvo hecho un adicto. Si alguno/a habéis visto los videos del programa sobre Cuzco, ya sabréis que lo que recomiendan para no padecerlo es “comer poco, beber mucho y dormir solito”, pero yo acostumbro a comer mucho, a beber también (pero no cuenta la cerveza), y lo de dormir solito… es lo que toca ¿no?.
En cuanto a los niños y niñas que me encontraré allí sigo sin saber demasiado. No sé si lo que quieren es no asustarme para que no me raje o que realmente allí se improvisa más de la cuenta. En fin, como ya he dicho antes, tengo capacidad de improvisación y de adaptación, así que tampoco será un problema.

De momento ni siquiera estoy padeciendo nervios. Sí cierta ansiedad, porque me gustaría estar ya allí (la espera una vez lo has confirmado se hace muy larga), pero las ganas superan cualquier otra cosa.

Si os habéis mirado las diferencias de temperatura, habréis observado que en Cuzco se puede pasar de 25 grados durante el día a negativo durante la noche. Eso significa tener que llevar un maletón con ropa de toda clase. Es otra cosa que me da rabia, porque me gusta viajar con poca cosa.

En fin, me voy a poner a preparar cosas y espero escribir algo antes de la salida. Y por si no me puedo despedir personalmente de todos/as, que tengáis unas buenas vacaciones y estudiéis mucho (las que tenéis que hacerlo, que para un año que estoy “limpio” me aprovecho).

Besos.

PD: Quería colgar algún video de música peruana, pero como no conozco a ningún cantante o grupo, pongo este de Maná, que es lo más parecido al imperio Inca que he encontrado.

2 comentarios:

  1. Holaaaa!!!! vaja aventuraaa!!! nerviós?
    Marxes d'aquí dos díes,no?

    Per fi he pogut entrar...ja et vaig comentar que el meu ordinador tmb volia vacances!!!
    Sembla molt interessant tot plegat i espero que des d'allà puguis anar penjant fotos i comentaris. Disfruta, relaxa't, aprèn de tot i de tothom que tinguis al voltant i vés amb el cap ben obert...pq com molt bé dius no saps què et pots trobar allà quan arribis!!!!!

    Molta sort i gràcies per voler compartir aquesta experiència!!!!!

    Una abraçada!!!!!!

    Anna.

    ResponderEliminar
  2. Holaaa!!! és la segona vegada que escric i no sé que ha passat!!!!
    Nerviós!??! ja només et queden dos díes....aix!!!!!

    Segurament ja tindràs moltes coses preparades i a punt per volar!!!! Ara només queda esperar les últimes hores i a desconectar d'aquest món consumista per anar a un altra totalment diferent, suposo que més humà i amb valors que crec que per aquí ja fa temps que no es veuen...

    Disfruta, relaxa't, aprèn de tot i de tothom que tinguis al teu voltant i sobretot el "cap" ben obert, ja que com tu bé dius, no saps el què et pots trobar allà!

    Espero que puguis anar penjant fotos i comentaris mentre hi ets, seria molt interessant i més vivencial!

    I no et preocupis pel mal d'altura...el remei que poses en el teu blog sembla molt eficaç,jajaja!!!!

    Molta sort i una forta abraçada!!!!!!
    Anna.

    ResponderEliminar